Newsletter

Zapisz się na Darmowy Newsletter i zdobądź Poradnik Łuszczycowy.

Okładka Poradnika Łuszczycowego




Remicade

Postać: Wlewy dożylne
Recepta: Tak
Substancje czynne: Infliksymab

Skład

Substancją czynną leku Remicade jest infliksymab. Każda fiolka zawiera 100 mg infliksymabu.

Działanie

Infliksymab jest to rodzaj białka pochodzenia ludzkiego i mysiego. Białka tego typu wiążą się z innymi specyficznymi białkami. Lek Remicade działa przez hamowanie czynności białka zwanego „czynnikiem martwicy nowotworu alfa”. Białko to bierze udział w procesach zapalnych organizmu, hamując je można zmniejszyć zapalenie występujące w organizmie.

Wskazania

Lek Remicade stosowany jest w chorobach zapalnych, takich jak:

  • reumatoidalne zapalenie stawów,
  • łuszczycowe zapalenie stawów,
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa,
  • łuszczyca,
  • wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
  • choroba Crohna.

Reumatoidalne zapalenie stawów

Reumatoidalne zapalenie stawów jest chorobą zapalną stawów. W przypadku aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów najpierw podaje się inne leki. Jeśli podawane są inne leki, a pacjent wciąż odczuwa objawy choroby będzie podawany Remicade w skojarzeniu z metotreksatem w celu:

  • złagodzenia objawów choroby,
  • zwolnienia tempa uszkadzania stawów,
  • poprawy sprawności fizycznej.

Łuszczycowe zapalenie stawów

Łuszczycowe zapalenie stawów jest zapalną chorobą stawów, zwykle związaną z łuszczycą. W przypadku łuszczycowego zapalenia stawów najpierw podaje się inne leki. Jeśli pacjent nie reaguje wystarczająco na te leki będzie dołączony Remicade w celu osiągnięcia tych samych efektów leczniczych co w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa jest zapalną chorobą kręgosłupa. W przypadku zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa najpierw podaje się inne leki. Jeśli pacjent nie reaguje wystarczająco na te leki będzie dołączony Remicade w celu:

  • złagodzenia objawów choroby,
  • poprawy sprawności fizycznej.

Łuszczyca

Łuszczyca jest zapalną chorobą skóry. Jeśli u pacjenta występuje umiarkowana lub ciężka łuszczyca plackowata najpierw będą stosowane inne leki lub lub metody lecznicze, takie jak fototerapia. Jeśli pacjent nie będzie reagował odpowiednio na te metody lecznicze otrzyma lek Remicade aby ograniczyć objawy podmiotowe i przedmiotowe łuszczycy.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest zapalną chorobą jelit. W przypadku wrzodziejącego zapalenie jelita grubego najpierw podaje się inne leki. Jeśli pacjent nie reaguje wystarczająco na te leki zostanie podany lek Remicade w celu leczenia choroby.

Choroba Crohna

Choroba Crohna jest zapalną chorobą jelit. W przypadku pacjentów dorosłych i dzieci (w wieku od 6 lat) chorych na chorobę Crohna najpierw podaje się inne leki. Jeśli pacjent wciąż odczuwa objawy choroby będzie dołączony Remicade w celu:

  • leczenia ciężkiej, czynnej postaci choroby Crohna,
  • zmniejszenia liczby drożnych przetok jelitowo-skórnych (nieprawidłowych otworów prowadzących z jelit do skóry), których nie udało się wyleczyć innymi środkami czy zabiegami chirurgicznymi.

Przeciwwskazania

Nie stosować leku Remicade:

  • jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość (uczulenie) na infliksymab lub którykolwiek z pozostałych składników leku Remicade, lub białka mysie,
  • jeśli u pacjenta występuje poważne zakażenie, w tym gruźlica, zapalenie płuc czy posocznica,
  • jeśli u pacjenta występuje umiarkowana lub ciężka niewydolność serca.

Jest bardzo ważne żeby pacjent przedyskutował z lekarzem prowadzącym jeśli uważa, że dotyczy go jedno z wyżej wymienionych.

Środki ostrożności

Należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Remicade w przypadku sytuacji opisanych poniżej.

Pacjent otrzymywał wcześniej lek Remicade

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent leczony był lekiem Remicade w przeszłości i ponownie rozpoczyna leczenie lekiem Remicade. Jeśli pacjent miał przerwę dłuższą niż 16 tygodni w leczeniu lekiem Remicade, istnieje większe ryzyko wystąpienia reakcji uczuleniowych po ponownym rozpoczęciu leczenia.

Zakażenia

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent ma infekcję (zakażenie),nawet najmniejszą przed podaniem leku Remicade. Również należy poinformować lekarza, jeśli przed otrzymaniem leku Remicade pacjent mieszkał lub podróżował do miejsc, w których często występują zakażenia o nazwie histoplazmoza, kokcydioidomykoza lub blastomykoza (są to rodzaje grzybicy). Zakażenia te są wywoływane przez szczególne rodzaje grzybów, które mogą umieszczać się w płucach lub innych częściach organizmu.

W czasie leczenia lekiem Remicade, częściej mogą występować zakażenia. Zakażenia te mogą mieć ciężki przebieg i mogą obejmować gruźlicę, zakażenia spowodowane przez wirusy, grzyby lub bakterie lub inne zakażenia oportunistyczne oraz posocznicę, która w rzadkich przypadkach może stanowić zagrożenie dla życia.

Należy natychmiast poinformować lekarza prowadzącego o objawach zakażenia podczas leczenia lekiem Remicade. Objawy te obejmują gorączkę, kaszel, objawy grypopodobne, złe samopoczucie, zaczerwienienie lub ocieplenie skóry, zranienia lub problemy z zębami. Lekarz może zalecić tymczasowe odstawienie leku Remicade.

Gruźlica

Jest bardzo ważne, żeby poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent kiedykolwiek chorował na gruźlicę lub był w bliskim kontakcie z osobą wcześniej chorą lub obecnie chorującą na gruźlicę. Lekarz prowadzący wykona badania w kierunku gruźlicy. Obserwowano przypadki gruźlicy u pacjentów leczonych lekiem Remicade. Lekarz prowadzący odnotuje wykonanie tych badań w Karcie Ostrzeżeń dla pacjenta. Jeśli lekarz prowadzący podejrzewa u pacjenta gruźlicę, powinien rozważyć leczenie przeciwgruźlicze przed rozpoczęciem leczenia lekiem Remicade.

Należy natychmiast poinformować lekarza prowadzącego, jeśli wystąpią objawy gruźlicy podczas leczenia lekiem Remicade. Objawy te obejmują uporczywy kaszel, utratę masy ciała, uczucie zmęczenia, gorączkę, nocne poty.

Wirusowe zakażenie wątroby typu B

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent ma wirusowe zapalenie wątroby typu B. Ponadto należy też poinformować, jeśli pacjent uważa, że istnieje ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B. Leczenie lekami hamującymi czynność układu immunologicznego, takimi jak lek Remicade może powodować uaktywnienie wirusowego zapalenia wątroby typu B, u pacjentów którzy są nosicielami tego wirusa.

Problemy z sercem

Należy poinformować lekarza jeśli pacjent ma jakiekolwiek problemy z sercem, takie jak łagodna niewydolność serca. Lekarz prowadzący będzie ściśle monitorował czynność serca. Należy natychmiast poinformować lekarza prowadzącego, jeśli wystąpią nowe objawy lub ulegną pogorszeniu istniejące objawy niewydolności serca w trakcie leczenia lekiem Remicade. Objawy te obejmują duszność lub obrzęk stóp.

Nowotwory i chłoniaki

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent ma lub kiedykolwiek miał chłoniaka (rodzaj raka krwi) lub jakiekolwiek inne nowotwory przed leczeniem lekiem Remicade. Pacjenci z ciężkim reumatoidalnym zapaleniem stawów, u których choroba występuje od długiego czasu, mogą by bardziej narażeni na rozwój chłoniaka.

Przyjmowanie leku Remicade u dzieci i młodzieży może zwiększać ryzyko rozwoju chłoniaka lub innego nowotworu. U niektórych dzieci i nastoletnich pacjentów otrzymujących leki blokujące specyficzne białka, takie jak Remicade, wystąpiły nowotwory, w tym nietypowe nowotwory złośliwe, które w części przypadków prowadziły do śmierci.

U niektórych pacjentów z chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, otrzymujących lek Remicade wystąpił rzadki rodzaj nowotworu nazywany chłoniakiem T-komórkowym wątroby i śledziony. W większości przypadków występował on u młodzieży lub młodych dorosłych mężczyzn. Ten rodzaj nowotworu zwykle prowadzi do zgonu. U wszystkich tych pacjentów stosowano również lek o nazwie azatiopryna lub lek o nazwie 6-merkaptopuryna.

Choroby płuc lub nałogowi palacze

Przed leczeniem lekiem Remicade, należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent ma chorobę płuc zwaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) lub jest nałogowym palaczem. U pacjentów z POChP oraz nałogowych palaczy występuje zwiększone ryzyko rozwoju nowotworu w trakcie leczenia lekiem Remicade.

Choroby układu nerwowego

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent ma lub kiedykolwiek miał problemy, które wpływają na układ nerwowy w tym stwardnienie rozsiane, zespół Guillain-Barre, jeśli pacjent ma drgawki lub stwierdzone zapalenie nerwu wzrokowego. Należy natychmiast poinformować lekarza prowadzącego, jeśli wystąpią objawy choroby układu nerwowego w trakcie leczenia lekiem Remicade. Objawy obejmują zaburzenia wiedzenia, osłabienie rąk i nóg, drętwienie lub mrowienie jakiejkolwiek części ciała.

Nieprawidłowe otwory skóry (przetoki)

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Remicade należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent ma jakiekolwiek nieprawidłowe otwory skóry (przetoki).

Szczepienia

Należy przedyskutować z lekarzem prowadzącym, jeśli pacjent był ostatnio szczepiony lub ma być szczepiony. Nie należy stosować pewnych szczepień u pacjenta w trakcie stosowania leku Remicade.

Operacje lub zabiegi stomatologiczne

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli planowana jest operacja lub zabieg stomatologiczny. Ponadto należy poinformować prowadzącego chirurga lub stomatologa wykonującego zabieg, że pacjent jest leczony lekiem Remicade, pokazując Kartę Ostrzeżeń dla pacjenta.

Przed przyjęciem leku należy przedyskutować z lekarzem prowadzącym, jeśli pacjent ma wątpliwości czy dotyczy go, którekolwiek z wyżej wymienionych.

Interakcje

Pacjenci z chorobami zapalnymi przyjmują już leki stosowane w leczeniu tych chorób. Leki te mogą również powodować działania niepożądane. Lekarz prowadzący poradzi jakie inne leki muszą być stosowane w trakcie przyjmowania Remicade.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty, takich jak witaminy lub leki ziołowe. W szczególności, należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje, którykolwiek z następujących leków:

  • leki wpływające na układ immunologiczny,
  • Kineret (anakinra) – nie należy stosować jednocześnie leków Remicade i Kineret,
  • Orencia (abatacept) – nie należy stosować jednocześnie leków Remicade i Orencia.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Jest mało prawdopodobne, że lek Remicade wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. Nie wolno kierować pojazdami ani obsługiwać maszyn, jeśli leczenie lekiem Remicade wywołuje zmęczenie, złe samopoczucie lub senność.

Ciąża i laktacja

Leku Remicade nie należy stosować u kobiet w ciąży. W czasie stosowania leku należy unikać zajścia w ciążę przez zastosowanie odpowiedniej antykoncepcji w okresie leczenia i co najmniej 6 miesięcy po aplikacji ostatniej dawki leku. Nie należy stosować leku Remicade u kobiet karmiących piersią. Przed rozpoczęciem karmienia piersią musi upłynąć co najmniej 6 miesięcy od zakończenia leczenia.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Remicade może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych ma łagodny lub umiarkowany przebieg. Jednakże u niektórych pacjentów działania niepożądane mogą być poważne i wymagać leczenia. Działania niepożądane mogą również wystąpić po zakończeniu leczenia.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów:

  • objawy reakcji alergicznej, takie jak obrzęk twarzy, warg, obrzęk jamy ustnej lub gardła, który może powodować utrudnianie w po łykaniu lub oddychaniu, wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk dłoni, stóp lub kostek. Reakcje alergiczne mogą wystąpić w ciągu dwóch godzin od podania leku lub później. Więcej objawów reakcji alergicznej może wystąpić do 12 dni po wstrzyknięciu leku, w tym ból mięśni, gorączka, ból stawu lub szczęki, ból gardła lub głowy,
  • objawy chorób serca, takie jak duszność, obrzęk stóp lub zmiany rytmu serca,
  • objawy zakażenia (w tym gruźlicy), takie jak gorączka, uczucie zmęczenia, (uporczywy) kaszel, duszność, objawy grypopodobne, utrata masy ciała, nocne poty, biegunka, zranienia, problemy z zębami lub pieczenie podczas oddawania moczu,
  • objawy chorób układu oddechowego, takie jak kaszel, trudności z oddychaniem, ucisk w klatce piersiowej,
  • objawy ze strony układu nerwowego (w tym zaburzenia oczu), takie jak drgawki, mrowienie lub drętwienie niektórych części ciała, osłabienie rąk lub nóg, zaburzenia związane z widzeniem, takie jak podwójne widzenie lub inne zaburzenia związane z oczami,
  • objawy związane z wątrobą, takie jak zażółcenie skóry lub oczu, zabarwienie moczu na kolor ciemnobrązowy lub bóle po prawej stronie w górnej części nadbrzusza, gorączka,
  • objawy związane z zaburzeniami układu immunologicznego nazywane toczniem, takie jak ból stawów lub wysypka na policzkach lub ramionach wrażliwa na światło słoneczne,
  • objawy związane ze zmniejszoną liczbą komórek krwi, takie jak uporczywa gorączka, krwawienie, częstsze występowanie siniaków, bladość.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpi, jakikolwiek z wyżej wymienionych objawów.

Działania niepożądane mogące wystąpić przy stosowaniu leku Remicade zostały przedstawione poniżej wraz z częstością ich występowania.

Częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 pacjentów na 100):

  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (widoczny w wynikach badań laboratoryjnych krwi),
  • reakcje alergiczne na obce białka,
  • zakażenia płuc i klatki piersiowej, takie jak zapalenie oskrzeli lub płuc,
  • trudności w oddychaniu lub bolesność podczas oddychania, bóle klatki piersiowej,
  • ból brzucha, biegunka, nudności, zaburzenia trawienia,
  • wysypka jak po poparzeniu pokrzywą (pokrzywka), swędząca wysypka, sucha skóra,
  • zakażenia wirusowe, takie jak opryszczka lub grypa,
  • zaburzenia równowagi lub zawroty głowy,
  • gorączka, wzmożone pocenie się,
  • ocieplenie, zaczerwienienie skóry (zaczerwienienie twarzy),
  • uczucie zmęczenia lub osłabienie,
  • zakażenia zatok,
  • ból głowy.

Niezbyt częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 pacjentów na 1000):

  • zaburzenia krążenia, takie jak niskie lub wysokie ciśnienie krwi, zmniejszenie zaopatrzenia w krew, poszerzenie lub zwężenie żył, siniaki, uderzenia gorąca lub krwawienie z nosa,
  • zaburzenia skóry, takie jak łuszczenie, czyraki, wyprysk, brodawki, nieprawidłowe zabarwienie skóry lub przebarwienie skóry, utrata włosów lub obrzęk warg,
  • ciężkie reakcje alergiczne, zaburzenia układu immunologicznego nazywane toczniem,
  • zmiany w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból, obrzęk, zaczerwienienie lub swędzenie,
  • dłużej przebiegające gojenie się ran, dreszcze lub gromadzenie się płynu pod skórą powodujące obrzęk,
  • powiększenie woreczka żółciowego lub zaburzenia czynności wątroby (widoczne w badaniach laboratoryjnych krwi),
  • depresja, zaburzenia pamięci, rozdrażnienie, uczucie splątania, nerwowość, brak zainteresowania otoczeniem lub obojętność,
  • zaburzenia oczu w tym niewyraźne widzenie lub ograniczone pole widzenia, zaczerwienione lub podpuchnięte oczy lub jęczmień,
  • trudności ze snem,
  • zakażenia bakteryjne, takie jak posocznica (sepsa), ropień, głębokie zakażenie skóry i tkanki podskórnej,
  • problemy z sercem (takie jak pogorszenie się niewydolności serca),
  • zaburzenie układu nerwowego (choroby o objawach przypominających stwardnienie rozsiane),
  • ból żołądka lub skurcze, zgaga, zaparcia,
  • zakażenia grzybicze, takie jak zakażenia drożdżakami,
  • problemy dotyczące płuc (takie jak obrzęk),
  • bóle stawów, mięśni i pleców,
  • zakażenia nerek i dróg moczowych,
  • zaburzenia dotyczące krwi, takie jak niedokrwistość,
  • zakażenia pochwy.

Rzadkie działania niepożądane (występują u 1 do 10 pacjentów na 10 000):

  • nowotwór krwi (chłoniak),
  • krwawienia lub przebicie w okolicach żołądka lub niedrożność jelit,
  • niewystarczająca ilość tlenu dostarczana organizmowi przez krew,
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
  • zbyt duża ilość płynu w płucach (wysięk w jamie opłucnej),
  • nieprawidłowy obrzęk tkanek lub ich wzrost,
  • powiększenie wątroby (zapalenie wątroby),
  • przyspieszone bicie serca.

Inne działania niepożądane (o nieznanej częstości):

  • nowotwór u dzieci i dorosłych,
  • rzadki rak krwi występujący u młodych osób (chłoniak T-komórkowy wątroby i śledziony),
  • poważne choroby skóry,
  • poważne zaburzenia układu nerwowego,
  • obecność płynu w sercu (wysięk w worku osierdziowym),
  • zakażenie wątroby wirusem typu B, jeśli u pacjenta występowało zapalenie wątroby typu B w przeszłości,
  • poważne zaburzenia układu oddechowego,
  • zakażenia związane z osłabieniem układu odpornościowego,
  • zapalenie małych naczyń krwionośnych,
  • zapalenie trzustki,
  • zakażenie bakteriami Salmonella,
  • zaburzenie czynności wątroby lub uszkodzenie wątroby.

Stosowanie leku Remicade

Remicade jest podawany pacjentowi przez lekarza prowadzącego lub pielęgniarkę w szpitalu lub klinice. Lekarz prowadzący lub pielęgniarka przygotuje roztwór leku Remicade do wstrzykiwań. Roztwór leku Remicade jest powoli wstrzykiwany (przez okres 2 godzin) do jednej z żył pacjenta. Zazwyczaj jest on wstrzykiwany do żyły ręki pacjenta. Nazywane jest to „infuzją dożylną” lub kroplówką. Pacjent pozostaje pod opieką lekarza w czasie otrzymywania leku Remicade i od 1 do 2 godzin po zakończeniu infuzji.

Lekarz prowadzący określi dawkę (w mg) i częstość podawania leku Remicade. Zależy to od choroby pacjenta, masy ciała i jego odpowiedzi na leczenie. Zazwyczaj pacjent otrzymuje lek w następującym schemacie: pierwsza dawka podawana jest w tygodniu zerowym, druga dawka 2 tygodnie po podaniu pierwszej, następnie podawana jest trzecia dawka 4 tygodnie po podaniu drugiej. Kolejne dawki podawane są co 6-8 tygodni w zależności od choroby.

Zwykle stosowaną dawką w łuszczycowym zapaleniu stawów i łuszczycy jest 5 mg na każdy kg masy ciała.

Stosowanie leku Remicade u dzieci

U dzieci Remicade należy stosować jedynie w przypadku leczenia choroby Crohna. Dzieci te muszą mieć 6 lat lub więcej.

Uwagi

Nie wykonano specjalnych badań z lekiem Remicade u osób w podeszłym wieku lub pacjentów z chorobą wątroby lub nerek.

Lekarz może również zalecić wykonanie badań określających czynność wątroby i (lub) wskaźników krwi.