Newsletter

Zapisz się na Darmowy Newsletter i zdobądź Poradnik Łuszczycowy.

Okładka Poradnika Łuszczycowego




Hydroxycarbamid Pliva

Postać: Kapsułki
Recepta: Tak
Substancje czynne: Hydroksymocznik

Skład

Substancją czynną leku jest hydroksymocznik (hydroksykarbamid). 1 kapsułka zawiera 500 mg hydroksymoczniku.

Działanie

Hydroxycarbamid Pliva zawiera jako substancję czynną hydroksykarbamid, który jest lekiem przeciwnowotworowym o działaniu cytostatycznym i antymitotycznym (hamujące podział komórek). Hamuje wzrost komórek nowotworowych i tym samym, rozwój choroby nowotworowej.

Wskazania

Hydroksykarbamid jest stosowany w leczeniu przewlekłych zespołów chorobowych (charakteryzujących się nadmiernym wzrostem różnych składników krwi) takich, jak:

  • przewlekła białaczka szpikowa,
  • czerwienica prawdziwa z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych,
  • nadpłytkowość samoistna (trombocytemia),
  • zwłóknienie szpiku (osteomielofibroza).

Przeciwwskazania

Leku Hydroxycarbamid Pliva nie należy stosować w przypadku:

  • jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość na hydroksymocznik lub na pozostałe składniki leku,
  • jeśli u pacjenta występuje ciężkie zahamowanie czynności szpiku; zmniejszenie liczby krwinek białych lub płytek krwi poniżej określonej ilości albo ciężka niedokrwistość,
  • u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie lekarz zaleci regularną kontrolę następujących parametrów:

  • parametry krwi (krwinek i innych istotnych składników krwi),
  • parametry czynności nerek,
  • stężenie kwasu moczowego we krwi,
  • parametry czynności wątroby.

W przypadku ciężkiej niedokrwistości przed rozpoczęciem lub w trakcie leczenia lekarz może zadecydować, aby ją wyrównać, przetaczając krew.

Stosując hydroksykarbamid należy zachować ostrożność u pacjentów po radioterapii, po przeprowadzonej wcześniej chemioterapii, u pacjentów z nowotworami nerek, a także u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek i(lub) wątroby (zwłaszcza na początku leczenia).

U pacjentów poddawanych długotrwałemu leczeniu hydroksykarbamidem może dojść do rozwoju wtórnej białaczki. Pacjent powinien zgłosić lekarzowi wystąpienie objawów takich, jak: osłabienie, stany gorączkowe, bóle kości i stawów, bladość, owrzodzenia śluzówek, krwawienie z nosa lub dziąseł. Lekarz zaleci wówczas wykonanie badań laboratoryjnych krwi.

Należy również zgłosić lekarzowi wystąpienie zmian skórnych, gdyż w pojedynczych przypadkach opisano rozwój raka skóry.

Pacjent powinien poinformować lekarza, jeżeli przyjmuje leki przeciwretrowirusowe (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Jednoczesne stosowanie ich z hydroksykarbamidem grozi niepowodzeniem terapii i nasileniem działań niepożądanych tych leków. Może to prowadzić do ostrego zapalenia trzustki, uszkodzeń i niewydolności wątroby, niekiedy kończących się śmiercią oraz do neuropatii obwodowej (w niektórych przypadkach ciężkiej) u pacjentów z HIV.

Interakcje

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

Podawanie hydroksykarbamidu z innymi lekami działającymi hamująco na czynność szpiku kostnego (inne leki przeciwnowotworowe podawane jednocześnie lub wcześniej) lub poddawanych napromienieniu może potęgować działanie hamujące i zwiększać ryzyko uszkodzenia układu odpornościowego. U pacjentów napromienianych mogą nasilić się objawy rumienia.

Zastosowanie hydroksymoczniku u pacjentów zakażonych wirusem HIV, leczonych lekami przeciwretrowirusowymi może zwiększać działania toksyczne. Opisywano przypadki ostrego zapalenia trzustki, niekiedy kończącego się śmiercią, przypadki uszkodzenia i niewydolności wątroby, niekiedy ze skutkiem śmiertelnym, oraz przypadki neuropatii obwodowej.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Podczas leczenia hydroksymocznikiem (szczególnie podczas stosowania dużych dawek) nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń w ruchu, gdyż może on wywoływać zawroty głowy, stany dezorientacji, omamy.

Ciąża i laktacja

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza. Nie zaleca się stosowania hydroksykarbamidu w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.

Zarówno kobiety, jak i mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję przed, w trakcie leczenia hydroksymocznikiem oraz przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu.

Pacjenci powinni zostać poinformowani o możliwości zabezpieczenia zapasów nasienia u mężczyzn lub komórek jajowych u kobiet przed rozpoczęciem leczenia.

Hydroksykarbamid może wykazywać działanie uszkadzające geny, dlatego jeśli po zakończeniu leczenia hydroksykarbamidem pacjentka zamierza zajść w ciążę, wskazana jest konsultacja genetyczna.

Działania niepożądane

Jak każdy lek Hydroxycarbamid PLIVA może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej zaprezentowane są działania niepożądane podzielone na częstość występowania:

  • często (występujące częściej niż u 1 na 100, ale rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów): zahamowanie czynności szpiku, zmniejszenie liczby krwinek białych, zwiększenie liczby megaloblastów (wielojądrzaste komórki szpikowe, z których powstają krwinki czerwone w niedokrwistości złośliwej), biegunka, zaparcia;
  • niezbyt często (występujące częściej niż u 1 na 1000, ale rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): małopłytkowość, niedokrwistość, nudności, wymioty, jadłowstręt, zapalenie jamy ustnej, gorączka polekowa, dreszcze, złe samopoczucie, wysypka grudkowo-plamkowa, rumień twarzy, rumień dłoni i stóp, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, przemijające zaburzenie czynności kanalików nerkowych, któremu towarzyszy zwiększenie stężenia kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny w surowicy krwi;
  • rzadko (występujące częściej niż u 1 na 10 000, ale rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów): reakcje nadwrażliwości, gorączka, wypadanie włosów, ostre reakcje ze strony płuc w postaci rozlanych nacieków płucnych, duszności, alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych, utrudnione i bolesne oddawanie moczu, bóle głowy, zawroty głowy, stany dezorientacji, omamy;
  • bardzo rzadko (występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów, łącznie z pojedynczymi przypadkami): zmiany skórne przypominające zapalenie skórno-mięśniowe, przebarwienia lub zmiany zanikowe skóry i paznokci, owrzodzenia skórne (szczególnie owrzodzenia kończyn dolnych), świąd, rogowacenie, rak skóry, sinoczerwone grudki, łuszczenie się skóry, zaburzenia czynności nerek.

Stosowanie

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek podaje się doustnie. Dawkowanie zależne jest od rodzaju choroby będącej wskazaniem do jego stosowania. Lekarz ustala dawkę leku na podstawie aktualnej masy ciała albo masy należnej, jeżeli aktualna masa jest mniejsza. Kapsułki należy połykać w całości, nie dopuszczając do ich rozpadu w jamie ustnej.

Z uwagi na rzadkie występowanie tego typu stanów chorobowych u dzieci, nie ustalono schematu dawkowania w tej grupie wiekowej.

Pacjenci w podeszłym wieku wymagają często mniejszych dawek, ze względu na większą wrażliwość na działanie hydroksymoczniku.

W razie zażycia dawki hydroksykarbamidu kilkakrotnie większej niż zalecana zaobserwowano ostre objawy śluzówkowo-skórne (bolesność, sinoczerwony rumień, obrzęk dłoni i podeszew stóp, po którym następuje łuszczenie się skóry rąk i stóp, nasilone, uogólnione przebarwienia skóry oraz zapalenie jamy ustnej).

W przypadku przedawkowania lekarz wykona płukanie żołądka, a następnie zastosuje leczenie podtrzymujące i kontrolę czynności układu krwiotwórczego.

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.