Baner fototerapia

Kupony

Newsletter

Zapisz się na Darmowy Newsletter i zdobądź Poradnik Łuszczycowy.

Okładka Poradnika Łuszczycowego




Psychika chorego

Wstyd - zakrycie głowy.

Chorzy na łuszczycę wstydzą się jej i często maskują swoje zmiany.

Łuszczyca jest chorobą psychosomatyczną – oznacza to, że na rozwój i przebieg choroby mają również czynniki psychiczne. Wszelkie negatywne bodźce psychiczne mogą wpłynąć na pogorszenie choroby. Stres, zmartwienia, poczucie odrzucenia, smutek i ogólne złe samopoczucie może doprowadzić do wysypów łuszczycy czy też zaostrzenia jej objawów. Dlatego bardzo istotne jest, aby panować nad chorobą i nie pozwolić, aby to ona panowała nad naszym życiem.

Łuszczyca sama w sobie negatywnie wpływa na psychikę chorego. Jest to jeden z skutków tej choroby. Jedni lepiej sobie radzą (w sensie psychicznym) ze zmianami łuszczycowymi a inni gorzej. To właśnie te osoby, które bardziej przejmują się chorobą mogą mieć większe objawy. Można wpaść w błędne koło, ponieważ martwiąc się z powodu łuszczycy, dajemy bodźce dla choroby, aby się rozwijała. A gdy ta się rozwija to bardziej się martwimy. I koło się zamyka.

Często łuszczyca stanowi dla chorego gwałtowne obniżenie jakości życia. Zwłaszcza gdy jest umiejscowiona w miejscach widocznych jak twarz czy dłonie, których nie można zakryć. Chorzy nagminne odczuwają poczucie wstydu ze względu na estetyczne przesłanki choroby. Dlatego codziennością staje się ukrywanie i maskowanie zmian chorobowych pod stertą ubrań. Często łuszczyca powoduje, że dla chorego wyjście na plażę, czy ubranie krótkiego rękawka graniczy prawie z cudem. Wstyd i poczucie inności jest bardzo silne.

Z wyżej wymienionych powodów chorzy często ograniczają uprawianie sportów wymagających nierzadko rozebrania się. Unikają też ludzi i alienują się od społeczeństwa. Życie towarzyskie jest uboższe. Chorzy często mają manię, że ich znajomi czy rodzina przyglądają się ich zmianom. Czują się wtedy gorsi – inni.

Obraz samego siebie chorego jest poniżej normy. Patrząc w lustro łuszczyk często czuje się nieatrakcyjny lub nawet brzydzi się sobą. Samoocena chorego jest zaniżona.

Wstyd

Łuszczyca może doprowadzać do wstydu i załamania psychicznego.

To jak łuszczyca wpływa na psychikę chorego zależy nie tylko od umiejscowienia zmian, ale także od samej psychiki chorego. Niektórzy mając pokryte większość ciała mogą nie przejmować się tą chorobą, a dla innych kilka niewielkich plamek może okazać się nie do przełknięcia.

Łuszczyca stanowi problem nie tylko z tego względu, że jest przewlekła i trzeba się ciągle leczyć. Również samo społeczeństwo wpływa na skutki psychiczne tej choroby. Mimo stosunkowo dużej popularności tej choroby skóry ludzie nadal są niedoinformowani i ciągle myślą, że jest to choroba zakaźna. Tak jak kiedyś uważano ją za trąd.

Łuszczyca skóry znacząco wpływa na nastrój, samopoczucie i jakość życia chorego. Nie należy jednak dać jej opanować naszego życia, ponieważ wtedy choroba będzie się tylko nasilała i nasza radość z życia będzie umykała. Powinniśmy zaakceptować chorobę. Jeśli się z nią pogodzimy, to łatwiej będzie nam z nią żyć oraz ją leczyć.