Newsletter

Zapisz się na Darmowy Newsletter i zdobądź Poradnik Łuszczycowy.

Okładka Poradnika Łuszczycowego




Rodzaje łuszczycy

za10groszy
Łuszczyca na łokciu - zdjęcie

Łuszczyca często umiejscawia się na łokciach.

Istnieje wiele rodzajów łuszczycy. Jej formy różnią się przede wszystkim wyglądem, miejscem występowania, intensywnością, czy rodzajem łuski. Część rodzajów jest częściej spotykana a część rzadziej. Obecnie coraz rzadziej stosuje się podziały łuszczycy i odnosi się do dwóch ogólnych podziałów: łuszczycy zwyczajnej i łuszczycy krostkowej.

Łuszczyca zwyczajna (psoriasis vulgaris)

Klasycznym wykwitem łuszczycy zwyczajnej jest grudka łuszczycowa, która z reguły rozrasta się. Jej kolor jest w różnych intensywnościach czerwieni. Całość zwykle pokryta jest srebrzystą łuską. Cechą charakterystyczną łuszczycy jest wyraźne odgraniczenie miejsca chorobowo zmienionego od zdrowej skóry. Po zdrapaniu łuski często jest widoczny efekt “krwawej rosy”. Na rozdrapanym ognisku łuszczycowym pojawiają się kropelki krwi.

Kształt zmian łuszczycowych jest zwykle zbliżony do owalu. Zlewając się mogą tworzyć różne figury. Ze względu na nawarstwienie łusek, kształt i ogólny wygląd rozróżnia się różne rodzaje łuszczycy m.in. łuszczycę obrączkowatą, pieniążkowatą, geograficzną, linijną, zadawnioną czy brudźcową. Typowe ustępowanie łuszczycy (samoistne lub w wyniku leczenia) często zaczyna się od centralnej części ogniska – widoczne są wówczas brzegi zmian (łuszczyca obrączkowata).

Łuszczyca zwyczajna może występować praktycznie na każdej części ciała. Najczęściej jednak są to: owłosiona skóra głowy, kolana, łokcie i okolica krzyżowa. W łuszczycy zauważalna jest większa lub mniejsza symetryczność. Widoczne to jest przykładowo przy łokciach. Jeśli na jednym łokciu znajdują się zmiany łuszczycowe, to bardzo często można zauważyć na drugim łokciu podobne zmiany.

Łuszczyca plackowata (plaque psoriasis)

Łuszczyca plackowata jest jednym z najczęściej spotykanych rodzajów łuszczycy. Kształtem przypominają monety (pieniążkowate). Ogniska łuszczycowe są zwykle dosyć duże i mogą mieć średnicę od kilku do kilkudziesięciu centymetrów.

Zmiany łuszczycowe mają zwykle czerwony kolor, są wyraźnie odgraniczone i posiadają srebrzystą łuskę. Łuska zwykle pokrywa całe zmiany i obficie się łuszczy. Zmiany mogą być zarówno grube jak i cienkie.

Łuszczyca plackowata najczęściej występuje w okolicy łokci, kolan, głowy i okolicy lędźwiowej. W bardziej nasilonych przypadkach łuszczyca plackowata może rozprzestrzenić się na inne partie ciała.

Łuszczyca kropelkowata (psoriasis guttata)

Łuszczyca kropelkowata (inaczej łuszczyca drobnogrudkowa) charakteryzuje się licznymi maleńkimi grudkami (poniżej 1 cm) szeroko rozlanymi po ciele – z reguły są bardzo liczne. Kształtem przypominają krople. Obecność łusek może być różnie nasilona. Wysiewom często towarzyszy świąd. W przypadku tej formy łuszczycy prawie zawsze zauważa się jej pojawianie na miejscach urazów skóry.

Ten rodzaj łuszczycy najczęściej występuje we wczesnym wieku (dzieci i młodzież). Często jest spowodowany infekcjami paciorkowcowymi gardła (np. zapalenie gardła, migdałów). Do wysiewy często dochodzi w tydzień po infekcji. W początkowej fazie wysyp może być intensywny.

Ta forma łuszczycy często może ustąpić samoistnie po kilku tygodniach od wysypu, dając choremu przez długi czas spokój. Niestety często po remisji może przerodzić się w łuszczycę plackowatą.

Łuszczyca odwrócona (psoriasis inversa)

Zmiany chorobowe w łuszczycy odwróconej zwykle są czerwone oraz rzadko występuje łuska. Często przy tej formie łuszczycy występują stany zapalne z wysiękami. Skóra jest bardzo wrażliwa i może być podrażniona w wyniku otarć czy pocenia się.

Charakterystyczne w tym rodzaju łuszczycy jest umiejscowienie zmian. Występują one najczęściej w owłosionych miejscach na ciele, zgięciach i fałdach skórnych (np. pod pachami, kolanami, w okolicach genitaliów, pod biustem). Często z tym rodzajem łuszczycy borykają się osoby otyłe i w starszym wieku.

Łuszczyca krostkowa (psoriasis pustulosa)

Wykwity w łuszczycy krostkowej zdecydowanie różnią się od zmian w łuszczycy zwyczajnej. Zmianami chorobowymi są 1-3 milimetrowe krostki zawierające niezakaźną ropę, często otoczone rumieniem. Krostki łuszczycowe mogą się zlewać, łącząc się w większe obszary. Łuszczyca krostkowa najczęściej występuje u dorosłych i może być wynikiem infekcji, poparzenia słonecznego czy zażywania niektórych leków.

W łuszczycy krostkowej wyróżniamy dwie podstawowe odmiany, którymi są:

  • łuszczyca krostkowa ograniczona (pustulosis palmo-plantaris),
  • łuszczyca krostkowa rozsiana (obrączkowata)/uogólniona (psoriasis pustulosa disseminata).

W przypadku łuszczycy krostkowej ograniczonej mamy do czynienia najczęściej ze zmianami zlokalizowanymi na dłoniach, podeszwach stóp oraz palcach dłoni i stóp. Może się ona rozwijać samodzielnie lub z innymi rodzajami łuszczycy.

Łuszczyca tego typu ma postać żółtawych krostek, wypełnionych ropą. Całość jest obrzmiała i zaczerwieniona. Przy ich powstawaniu często towarzyszy ból. Zmiany te są bardzo delikatne i podatne na uszkodzenia. Często powstają przy tym rodzaju łuszczycy strupy.

Ta forma łuszczycy jest stosunkowo przewlekła. Częściej zapadają na nią kobiety w piątej i szóstej dekadzie życia.

Łuszczyca krostkowa rozsiana (obroczkowata)/uogólniona jest jedną z najcięższych form łuszczycy. W skrajnych przypadkach (zwłaszcza u osób starszych) może zagrażać życiu. Występuje ona zwykle u dorosłych, jednak spotyka się ją też u dzieci w postaci obrączkowatej.

Blisko siebie położone krostki często zlewają się w całe obszary. W postaci uogólnionej może dojść do erytrodermii i z ciała chorego mogą spełzywać całe fragmenty naskórka. Wysypom tego typu towarzyszy ogólny zły stan samopoczucia, podwyższona temperatura (nawet do 40-41 stopni Celcjusza), podwyższone tętno, przyspieszony oddech, zmęczenie i brak apetytu.

Erytrodermia łuszczycowa (erythrodermia psoriatica)

Erytrodermia łuszczycowa objawia się uogólnionymi, znacznymi zmianami na całym ciele. Zmiany są rozległe i mocno zaczerwienione. Występuje przy tym często obrzęk. Zmianom erytrodermicznym towarzyszy dodatkowo różnie nasilone złuszczanie, a także świąd i nierzadko ból.

Ten rodzaj łuszczycy jest groźny dla życia. Powoduje on gorączkę. Rozległe zmiany niszczą naturalną ochronę skóry, przez co chory jest bardziej podatny na infekcje. Chory traci dodatkowo ciepło oraz płyny.

Na erytrodermię łuszczycową mogą zachorować osoby w każdym wieku. Choroba może zostać wywołana infekcjami, stresem, złym leczeniem, podrażniającym skórę, czy też nagłym przerwaniem leczenia.

Łuszczyca owłosionej skóry głowy (psoriasis capitis)

Łuszczyca głowy - zdjęcie

Część chorych boryka się z łuszczycą występującą na owłosionej skórze głowy.

W przypadku łuszczycy owłosionej skóry głowy zmiany mogą występować nie tylko na samej głowie we włosach, ale także często wychodzą poza granice włosów na czoło, kark czy za uszami. Łuszczyca głowy jest jedną z najczęstszych lokalizacji tej choroby.

Łuszczyca może występować tylko na głowie lub w połączeniu z łuszczycą skóry gładkiej. Łuszczyca może przyjąć zarówno formę pojedynczej czerwonej plamki, jak i rozległych zmian na głowie, którym często towarzyszy świąd i łuszczenie się.

Łuszczyca głowy z reguły nie powoduje utraty włosów (łysienia). Jednak w sporadycznych przypadkach, przy długotrwałym utrzymaniu się grubych zmian łuszczycowych zauważa się łysienie w tych miejscach.

Łuszczyca paznokci (psoriasis unguium)

Łuszczyca paznokci - zdjęcie

Łuszczyca nierzadko atakuje paznokcie - zarówno u rąk, jak i u nóg.

Łuszczyca paznokci często występuje wraz z innymi odmianami łuszczycy na ciele. Czasami jednak zdarza się, że jest to jedyna forma łuszczycy u chorego. Łuszczyca paznokci zwykle jest mylona z grzybicą paznokci.

Charakterystycznymi objawami łuszczycy paznokci są naparstkowate wgłębienia płytki paznokcia, a także występujące pod paznokciem grudki łuszczycowe przypominające plamy olejowe. Pod paznokciem często gromadzą się zmiękczone masy rogowe. Paznokieć jest wówczas biały lub żółty, gdyż nie przylega do podłoża. W szczególnie nasilonych zmianach paznokcie mogą ulegać rozwarstwienion i mogą nawet odpaść.